1 Dywizja Pancerna SS "LSSAH", Ardeny - grudzień 1944. | Die Freiwilligen

1 Dywizja Pancerna SS "LSSAH", Ardeny - grudzień 1944.

Pod koniec 1944 roku sytuacja militarna III Rzeszy wydawała się beznadziejna. Hitler od samego początku wojny obawiał się walki na dwa fronty, a po lądowaniu latem 1944 roku Aliantów w Normandii sytuacja ta stała się faktem.

Mimo ciągłych bombardowań strategicznych niemiecki przemysł pracował jednak na pełnych obrotach. Dzięki temu udało się zebrać w stosunkowo szybkim tempie spore rezerwy, które można było rzucić na zagrożony odcinek frontu i spróbować odmienić niekorzystne dla Niemiec losy wojny.

Ostatnią szansą na dokonanie tego było zlikwidowanie jednego z frontów, tak aby wszystkie siły przerzucić na drugi (czyli wschodni), zmienić stosunek sił i w efekcie przechylić szalę zwycięstwa na korzyść Wehrmachtu. W głowach niemieckiego dowództwa zrodził się niemalże szaleńczy plan, któremu nadano kryptonim "Wacht am Rhein" (Straż nad Renem).

Jego celem było rozbicie koalicji zachodnich aliantów przez silne uderzenie kilku związków taktycznych, które miało doprowadzić do powstrzymania postępów wojsk sprzymierzonych, a przez to nawet do ich wycofania się z wojny, lub przynajmniej zmuszenie do zawarcia korzystnego dla Rzeszy pokoju.

W kolejnym etapie przewidywano przerzucenie całego wysiłku zbrojnego na Front Wschodni i pokonanie najgroźniejszego przeciwnika – Rosji Sowieckiej. Teatrem działań do planowanej operacji miały być Ardeny. Te same, które zapewniły zwycięstwo państwu Hitlera cztery lata wcześniej w kampanii przeciwko Francji. Sama operacja miała być niemalże kopią poprzedniej.

Niemieckie dowództwo jednak nie wzięło pod uwagę istotnego faktu. Mianowicie tego, że po drugiej stronie frontu nie miało już niedoświadczonego przeciwnika, a wprawionego w bojach i bardzo dobrze wyposażonego żołnierza.

Na domiar złego Wehrmacht stracił już wiele ze swojej dawnej świetności i nie dysponował takim potencjałem jak w pierwszym okresie wojny.

Ofensywa rozpoczęła się 16 grudnia 1944 roku. Udało się całkowicie zaskoczyć Aliantów, co doprowadziło do osiągnięcia w początkowych dniach walk pewnych sukcesów. Przyczyniły się do tego niewątpliwie dwie Kampfgruppe wydzielone z 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”, które torowały drogę 6 Armii Pancernej SS.

Grupy te zostały ochrzczone nazwiskami swych dowódców: Standartenführer-ów Maxa Hansena i Joachima Peipera.

Po kilku dniach, gdy efekt zaskoczenia minął, a aliancka obrona została wzmocniona uzupełnieniami, niemieckie postępy zostały wyhamowane, aż w końcu oddziały Wehrmachtu i Waffen SS zostały zmuszone do odwrotu. Nie osiągnęły nawet pierwszego celu swojej operacji, brzegów Mozy. W wigilię 1944 roku operacja zakończyła się kompletnym fiaskiem. Żołnierzom pozostało obchodzenie świąt w skromnej atmosferze ogólnego przygnębienia...


Autorem zdjęć jest Ł. Dyczkowski

SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga